กลอน เหงาๆ มากๆ เพราะมั้ย
เธอคงอบอุ่นกับความรัก
วันที่ฉันหนาวหนักกับความเหงา
ในสายลม...เธอคงได้ยินเสียงเพลงเบาๆ
แต่ฉันต้องฝ่าพายุแห่งความเศร้าไปคนเดียว
.............................................
แล้วคนเดียวในชีวิตก็จากไป
จะให้หันไปทางไหนต่อไปนี้
ทางข้างหน้าอีกยาวไกลที่มี
ฉันจะหากำลังใจดีๆ ได้จากใคร
............................................
ตั๋วรถเมล์ขาดๆ
เศษกระดาษอีกกองใหญ่
เรื่องของเราอยู่ในของที่ไม่สำคัญอะไร
แต่เห็นแล้วเหงาจนร้องไห้ทุกที
...........................................
เข้าใจฉันมากขึ้นหรือเปล่า
ที่เห็นฉันหม่นเศร้าจนวันนี้
เข้าใจไหมว่าฉันไม่หลงเหลือวันใดที่ดี
นับตั้งแต่นาทีที่เธอไป
..........................................
ขอแค่อยู่ใกล้ๆ
ไต้องพูดจากันก็ได้วันนี้
ขอแค่ให้หมดเวลาทุกนาที
กับการอยู่แบบมี"ใครสักคน"
.........................................
วันที่เธอจากไป
คงไม่ได้คิดอะไรเผื่อฉัน
ก็แค่คนหนึ่งคนยามไม่รักกัน
ไม่รู้เลยว่าทำลายฝันของฉัน...แหลกลง...
..........................................
จะบอกผ่านอะไรดี
เธอถึงจะรู้ว่าวันนี้ฉันเหว่ว้า
จะบอกผ่านอะไรดีเธอถึงจะกลับมา
เคยบอก สายลม...ท้องฟ้า
ก็รู้ว่าไม่เคยหยุดฟัง
..........................................
เขียนคำว่ารักเป็นร้อยคำ
เขียนให้วันที่เคยผูกพันจำได้ไหม
วันนี้ฉันอยู่คนเดียว...ไม่มีใคร
เขียนคำว่าเหงาเก็บไว้....ได้เป็นพัน
........................................
อย่าให้ฉันบรรยาย
ไม่มีเธอฉันเหงามากมายขนาดไหน
เชื่อเถอะถ้าคนฟังไม่มีหัวใจ
พูดเรื่องร้องไห้เค้าคงไม่รู้สึกอะไร...อยู่ดี..
.........................................
นิทานคนเหงามีอยู่ว่า
ในวันหนึ่งที่แดดจ้าและฟ้าใส
คนเหงาหนึ่งคนโดดเดียวเดี่ยวทุกข์ทน
ไม่มีใคร
เค้าร้องไห้จนขาดใจ....และได้ไปเกิดใหม่เป็นฝนพรำ
............................................
เธอมีความเหงาเป็นสีอะไร
บางคนว่าเป็นสีเทาคล้ายๆ เมฆฝน
บ้างว่าเป็นสีเทาคล้ายความเศร้าของผู้คน
แต่สำหรับฉัน ฉันว่ามันสีเดียวกับน้ำตาที่...ร่วงหล่นนี่เอง
.............................................
เวลาเดียวกัน
แต่คนเราทำอะไรได้ร้อยพันที่แตกต่าง
เธออาจเห็นฉันอยู่ในความทรงจำ...ที่เลือนลาง
แต่ฉันกลับเห็นภาพเธอชัดเจนทุกอย่างเหมือนเคย
เวลาเดียวกัน
เธออาจจะนึกถึงฉันอย่างชาเฉย
ในขณะที่สิ่งเหล่านั้นฉันไม่เคย
การนึกถึงเธอมักทำให้ฉันลงเอยด้วยน้ำตา
..............................................
รอฝนอีกนิดเดียวเท่านั้น
ใบไม้ตรงหน้าฉันคงเปลี่ยนสี
ฝนอีกนิดเดียวที่ฟ้ามี
ใบไม้สุดท้ายนี้คงดีใจ
ต้นไม้ต้นใหญ่คงไม่เหงา
ถ้ามองเห็นใบไม้ใบเก่าอยู่ใกล้ๆ
แต่ฝนฟ้าก็ไม่นำพาสิ่งใด
ฉันจึงเห็นต้นไม้ต้นใหญ่บอกลาใบไม้ใบสุดท้ายที่...ร่วงปลิว
...............................................
เพราะมั๊ยๆ เราว่ากลอนมันเหงาดีนะ
พอกับความรู้สึกตอนนี้เลย
อากาศหนาวๆ ข้างกายไม่มีใคร
มีแต่พ่อแม่พี่สาว ไม่แฟนเลยว้าๆๆ แย่จัง
ใครว่ากลอนไหนโดนก็พิมพ์มาบอกด้วยนะ
ส่วนเรา เราชอบอันนี้

เขียนคำว่ารักเป็นร้อยคำ
เขียนให้วันที่เคยผูกพันจำได้ไหม
วันนี้ฉันอยู่คนเดียว...ไม่มีใคร
เขียนคำว่าเหงาเก็บไว้....ได้เป็นพัน

By : ลูกศิษย์    Date : 21 Nov 2005 22:01