Magnet fever : My Magnet fever Magnet Movie Magnet Music Thai Magnet Thai Fridgedoor SFmagnet โชว์หวย
Home  |  WebBoard ( กระดานข่าว )  |  ChatRoom ( ห้องสนทนา / คุยสด )  |  About Us  |  Contact Us  |  BookMark
เกมส์ เกมออนไลน์ เล่นกันทุกวัน มันส์ได้ทุกเกมส์
Member
Profile ของ little_pic
little_pic
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง little_pic IP-address : 203.107.130.11

บันทึกธรรมดาของชายคนหนึ่ง
บันทึกธรรมดาของชายคนหนึ่ง
วันที่เรื่องนี้เริ่มเกิดขึ้นนั้น ได้ผ่านมานานแล้วอย่าง(น้อยก็ไม่ต่ำกว่า 5 ปี )ซึ่งตัวของผมเองนั้นก็ไม่สามารถจดจำวันที่นั้นได้เสียแล้ว เพราะฉะนั้นขอให้ท่านผู้อ่านอย่าไปใส่ใจถึงเรื่องนั้นมาดูกันดีกว่าว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร,ที่ไหนและเมื่อไหร่(จำไม่ได้)กันดีกว่า
ตัวผมเองเมื่อ 5 ปีก่อนนั้นยังเป็นเด็กช่างเรียนปวช.อยู่ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่งตอนปีหนึ่ง เย็นวันนั้นที่เป็นวันไหนนึกยังไงก็นึกไม่ออกมันดูเหมือนไม่น่าจะเป็นวันสำคัญเอาเลย ผมกลับบ้านตามปกติกับบรรดาเพื่อนๆทั้งหลายบนรถเมล์สายเก่า เฮฮาและบ้าบอตามประสาพวกเรา จนมาถึงอู่รถเมล์กระเป๋ารถบอกให้เปลี่ยนคัน ในอู่รถแห่งนี้เนี่ยขอบอกกล่าวกันก่อนว่ามันไม่ได้ราบเรียบสวยงามเสียเมื่อไหร่ คุณอาจหัวทิ่มได้ง่ายๆถ้าใจลอยไปอยู่ไหนต่อไหน เช่นคนที่ผมได้พบในวันนั้น ถึงไม่หัวทิ่มแต่ก็เกือบๆ เธอเป็นเด็กสาววัยรุ่นวัยใกล้เคียงกับตัวผม(โดยทราบภายหลังว่าเธอแก่กว่าผม) แต่งกายด้วยเครื่องแบบนักเรียนพาณิชย์ที่ไหนสักแห่งที่ผมไม่รู้จัก จริงๆแล้วผมเห็นเธอตั้งแต่ตอนผมขึ้นรถแล้วแต่ว่าไม่ได้สะดุดตาอะไรมากมาย จนเธอมาสะดุดข้างหน้าผมเนี่ยแหละครับแล้วเธอก็หันมายิ้มให้ผม จริงๆแล้วเนี่ยผมไม่ทราบว่าเธอคิดอะไรและทำไมเธฮจึงหันมายิ้มให้ผม ในใจก็คิดว่าแปลกดี ยังครับยัง ยังไม่ใช่แค่นั้นเธอยังรู้จักกับเพื่อนผมอีกต่างหาก ยังงี้ก็เข้าทางสิ แล้วหลังจากที่เพื่อนของเธอลงไปแล้ว(เธอมากับเพื่อนหนึ่งคน) ผมรวบรวมความกล้าอยู่สัก 3 วินาทีจึงลุกไปนั่งข้างๆเธอ ตอนแรกผมคิดว่าผมคงจะโดนด่าหรือไม่เธอก็ไม่ยอมพูดกับผมแน่ๆ แต่ผิดคาดเธอกลับหันมายิ้มให้ผม ตอนแรกเธอเอาแต่ยิ้มจนผมนึกในใจว่า “ ยิ้มเป็นอย่างเดียวรึไงฟะ ” หลังจากที่เริ่มคุยกันไปได้สักครู่ ก็รู้ว่าเธอชื่อหยก(สมกับความเป็นหมวย)เรียนที่โรงเรียนพาณิชย์แห่งหนึ่งแถวๆย่านนั้น บ้านอยู่แถวๆอู่รถเมล์แต่ห่างออกไปประมาณสองสามป้าย ตอนนั้นเธอกำลังจะไปซื้อของ ซึ่งเป็นทางเดียวกันกับจุดที่ผมต้องต่อรถ ก่อนถึงที่หมายเล็กน้อยก็ได้ทราบเบอร์โทรศัพท์ ขอโทษครับผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ลีลาชะมัดยาดกว่าจะให้ “ จะเอาไปทำอะไร ” ผมตื๊ออยู่หลายรอบจนหมดความอดทน “ งั้นไม่เอาก็ได้ “ เธอลังเลสักพัก “ งั้นจดให้ทันนะ ” แล้วกันพอไม่เอาดันจะให้ หลังจากจดเบอร์โทรศัพท์แล้วก็ถึงที่หมาย เราก็แยกทางกันไปเพราะผมต้องต่อรถกลับบ้านส่วนเธอก็ต้องไปซื้อของ ใครจะรู้ว่าเราสองคนจะได้พบกันอีกเมื่อไหร่
อีกประมาณหนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้น เป็นครั้งแรกที่ผมได้โทรศัพท์ไปคุยกับเธอช่วงแรกๆก็เป็นอย่างนั้น อาทิตย์นึงโทรครั้งนึง แล้วก็ค่อยๆถี่ขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นทุกวันและบางวันวันละสามสี่ครั้ง ความสนิทสนมระหว่างเราสองคนมีมากขึ้นเรื่อยๆ ได้พบเจอไปไหนมไหนด้วยกันบ่อยครั้งมากขึ้น บางครั้งก็ไม่ได้เจอกันเป็นเดือนๆ แต่ว่าผมก็ไม่เคยลืมเธอ เธอจัดได้ว่าเป็นคนน่ารักคนหนึ่งและตัวผมก็ทราบดีว่ามีผู้ชายหลายๆคนก็คบกับเธออยู่ แต่ทำไมก็ไม่รู้ทั้งๆที่ผมก็รู้ดีว่ามีคู่แข่งขันมากแค่ไหน ผมก็ยังคิดถึงเธออยู่นั่นแหละ ทั้งๆที่บางครั้งบอกกับตัวเองว่าไม่มีหวัง พยายามหลายครั้งที่จะเลิกโทรไปหาเธอสักที แต่ก็ไม่เคยทำได้เกิน 3 วัน เพราะมันทำให้ตัวผมเองทรมาน แล้วมาวันหนึ่งความคิดของผมก็เปลี่ยนไป
“ ***จะสนใจไปทำไม ถ้า***ทำแล้วมีความสุข “ ผมเคยได้ยินจากเพื่อนสักคนหนึ่ง ซึ่งเป็นใครผมก็จำไม่ได้ แต่คำคำนี้ทำให้ผมคิด คิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นผมคิดแต่จะครอบครองเธอไว้ คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของเธอ มันทำให้ตัวผมเองไม่มีความสุข แล้วผมก็เปลี่ยนความคิด ถึงตอนนี้ผมไม่สนใจอีกแล้วว่าผมจะอยู่ในฐานะ อะไร เพือนหรือแฟน มันไม่มีความหมายกับผมอีกต่อไป ผมไม่สนใจว่าเธอจะคบใครหรือรักใครสักกี่คน เธอจะไปเดินอยู่กับใรที่ไหนหรือเมื่อไหร่ ขอแค่ผมได้มีโอกาสที่จะได้พบเธอพูดคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว ผมพอใจที่จะเป็นอย่างนี้ ผมบอกกับเธอเสมอว่าอย่าทิ้งโอกาสที่จะคบกับคนอื่นๆเพื่อผม บอกเธอเสมอว่าเธออาจพบคนที่ดีกว่าผมเมื่อไหร่ก็ได้ พูดปลอบเธอให้สู้กับชีวิตที่มันไม่ค่อยจะราบเรียบสักเท่าไหร่ เตือนและบอกในบางสิ่งที่ควรและไม่ควรทำ ในบางครั้งที่ผมบอกเธอว่าผมเป็นห่วง ในใจยังนึกอยู่เสมอว่าตัวเองนั้นเป็นแค่อะไรสักอย่างที่เธอเอาไว้คุยด้วยเวลาที่เหงาเท่านั้นไม่มีสิทธิ์ไปเป็นห่วงเธอ แต่ถ้าเธอถามเมื่อไหร่ว่าผมคิดยังไงกับเธอ ผมจะตอบทันทีว่าผมชอบเธอ ถ้าสงสัยว่าทำไมผมไม่บอกว่าผมรักเธอ เพราะว่าในความคิดของตัวผมเองนั้นคิดว่าความรักเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และยังไกลเกินไปในวัยของผม ถ้าผมคิดจะรักใครสักคนผมจะทุ่มเททุสิ่งทุกอย่างที่มี ซึ่งมันเกินตัวผมในตอนนั้น
ถึงตอนนี้เวลาผ่านไป 5 ปีกว่าๆ มีเหตุการณ์ระหว่างเราสองคนมากมายทั้งร้ายทั้งดี แต่มันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เราสองคนยังเหมือนเดิม เจอกันบ้างเป็นครั้งคราว ไปเที่ยวด้วยกันบ้างเป็นบางครั้ง คุยกันผ่านโทรศัพท์ ผมพอใจกับแบบนี้และไม่สนใจว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ขอแค่วันเวลาผ่านไปโยมีเธออยู่บนโลกใบเดียวกันกับผม ก็พอแล้ว

By : little_pic    Date : 3 Nov 2002 20:37    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 1373

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ little_pic ตั้งกระทู้ 2 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ little_pic ตั้ง 2 กระทู้ มีดังนี้
 1592   Ragnarok The Legends ไม่เคยเล่นเกมส์ก็อ่านได้ครับ~~!!~~
 1373   บันทึกธรรมดาของชายคนหนึ่ง


ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]




Mobile Zone
SMS MMS Logo

น่ารัก ดอท คอม www.narak.com ศูนย์รวม ความน่ารัก

ทอมดี้น่ารัก ศูนย์รวมทอมกะดี้

board.narak.com
Google
www.narak.com board.narak.com magnet.narak.com

ผู้สนับสนุน : งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท | ดูหนัง
CheckDomain Check IP-address | รหัสไปรษณีย์ คำขวัญจังหวัด Postcode | Directory
PHA HIV AIDS | เกม เกมส์ เกมส์ออนไลน์ | Wallpaper Mazda3 | จตุคามรามเทพ
หวย สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย | Barbie | หาเพื่อน Msn List | เกมส์ปลูกผัก

Copyright © Since Sept 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha